Het prachtige Vermiglio speelt in het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog, maar er komt geen gevecht in beeld. De film gaat over het leven in een afgelegen dorp in de Italiaanse Alpen. De oorlog druppelt er binnen via een gedeserteerde Siciliaanse soldaat. Door de meeste dorpsbewoners wordt Pietro met de nek aangekeken, ze noemen hem een lafaard. Maar Cesare, de onderwijzer, neemt het voor hem op, noemt hem een held. Want als er meer mannen als Pietro waren, was er geen oorlog.

Vermiglio is een prachtige Italiaanse familiekroniek waarin het grote gezin van de onderwijzer centraal staat. Moeder geeft haar zeven kinderen ’s ochtends warme melk, waarna ze in een klein klaslokaal samen met buurtkinderen les krijgen van hun vader. Maar het is vooral Lucia, de oudste, met wie we meeleven.

Vermiglio, op het filmfestival van Venetië bekroond met de Grote Juryprijs, vertelt met toewijding over ouders en kinderen, over leven en dood en over de seizoenen die verglijden. Regisseur Maura Delpero modelleerde de onderwijzer naar haar eigen grootvader en schreef het script zelfs in het oude familiehuis dat ook figureert in de film.

Filmliga Best: Een pareltje van een film. Met een verhaal dat niet eens zo lang geleden is, worden we met de neus op de tijdloze feiten van ons bestaan gedrukt.