Deze film is allereerst een verpletterend acteerdebuut. De nu 23-jarige Abou Sangaré kwam in 2017 vanuit Guinee naar Frankrijk en put hier met zijn spel uit eigen ervaring. Hij kreeg zijn officiële papieren pas nadat hij vorig jaar op het filmfestival van Cannes was bekroond tot beste acteur. In de film leeft Souleymane Sangaré continu in stress. Als hij in alle vroegte ontwaakt in een slaapzaal tussen andere daklozen en ongedocumenteerde immigranten, dient hij direct te bellen voor een bed voor de volgende nacht. Hij sjeest als maaltijdbezorger door het stadscentrum van Parijs en vraagt zich af hoe hij binnenkort zijn verhaal moet vertellen om een verblijfsvergunning te bemachtigen. Maar dat verhaal is gefabriceerd. Souleymane, afkomstig uit Guinee, kocht een persoonlijke geschiedenis die hem straks tegenover een ambtenaar van de immigratiedienst de hoogste slagingskans zou moeten geven. De camera raast achter Souleymane aan, als een opgefokte versie van een Ken Loach- of Dardenne-film. Kortom, hedendaags sociaalrealisme ten top: actuele thematiek in de gedaante van een naar de keel grijpende thriller.

Filmliga Best: Bewonderenswaardig, hoe Souleymane knokt om te overleven in zo’n afwijzende omgeving.